Dag 12: New Orleans

Vrijdag 30 maart 2018 

Over gisteren valt eigenlijk niets te vertellen, we vertrokken in de regen van de camping, zijn via Natchez over de Highway 61 naar Baton Rouge gereden wat best saai was. In Baton Rouge hebben we een tussenstop gemaakt bij de Walmart en zijn toen via de Interstate verder gereden naar New Orleans. Daar kwamen we in de avondspits terecht en dat betekende een half uur file rijden om vervolgens in de regen op de camping aan te komen. Kort om niets interessants of het moet zijn dat terwijl wij de camper aan het aansluiten waren er nog 4 RoadBear campers aankwamen met daarin 8 Duisters die bij ons in de bus hadden gezeten op weg naar de camperfabriek bij Chicago. Zij werden naast ons op de camping gezet zodat er nu 5 identieke campers naast elkaar staan.

Eindelijk zijn we dan zin het zuiden aan de Golf van Mexico aangekomen en we gaan er vanuit dat we nu drie weken mooi weer krijgen. In New Orleans, de feeststad in de zuidelijke staat Louisiana. De bijnaam van deze stad is The Big Easy, en dat is niet voor niets. De stad, die aan de delta van de rivier de Mississippi ligt, is een van de grotere havens van Amerika met veel verschillende culturen. Misschien is New Orleans wel Amerika's meest multiculturele stad. Afrikaanse, Engelse, Franse, Spaanse en vele andere immigranten (en slaven) hebben elkaar beïnvloed en steeds iets nieuws aan de mengelmoes toegevoegd. De zwarten en Franssprekenden werden lang behandeld als tweederangsburgers. Maar de Voting Right Act uit 1965 en de progressieve leiders in de stad hebben met goede marketing de vele subculturen veranderd in een symbool om trots op te zijn. New Orleans is het kloppend hart van de staat Louisiana, hier staat vooral plezier voorop. In het verleden was dat wel anders, want er heerste veel armoe en isolement. Maar kleurrijk was de geschiedenis wel, met schurken, boeven en corrupte zakenlui. Hoewel er nog steeds armoede is, maar dat geldt voor heel Amerika, een land waar je vooral voor jezelf moet zorgen, is de sfeer in New Orleans toch heel relaxed en met veel muziek, een drankje en wat eten (één van de belangrijkere zaken in het leven, aldus de inwoners) is het feest al snel compleet. 

Voor eten neemt men de tijd, het diner wordt pas laat op tafel gezet en de mensen gaan lang door. Er zijn veel trendy restaurants te vinden die van alles combineren. Zo creatief als ze met eten zijn, zo zijn ze dat ook met muziek. De stad barst van de live muziek, vooral veel jazz, maar ook blues, rythm and blues, cajun en zydeco. Wil je de lokale muziek onderzoeken, dan kan je terecht in de belangrijkste wijk downtown, French Quarter.

Mardi Gras in de French Market

Dat deel van de stad is de wijk die de Fransen hier achterlieten. De mooiste straat hier is de Royal Street, veel antiekwinkeltjes, sjieke winkels en mooiste huizen. Jackson Square is het hart van de wijk. Op dit mooie plein dat door Disney himself lijkt te zijn gebouwd, vind je veel kunstenaars die hun producten showen en verkopen. Hier heb je ook een prachtig uitzicht over de Mississippi. De wijk is ook bekend om Voodoo. Deze religie, want dat is het voor veel afstammelingen van het Afrikaanse continent, kwam vijfhonderd jaar geleden vanuit Afrika via het Caribisch gebied in New Orleans terecht. Het ging terug naar een vorm van voorouderaanbidding bij de stammen van West-Afrika. Tijdens de slavenopstand op Saint Domingue (het huidige Haïti) in 1793 vluchtten veel planters naar New Orleans. Ze namen hun slaven (en voodoo) mee. Voodoo stelde deze slaven in staat hun Afrikaanse wortels en cultuur te behouden onder het mom van of gecombineerd met het Katholieke geloof, want de cultus verenigde beide tradities in zich. Tegenwoordig gelooft nog zo’n 15 % van de bevolking in deze religie. De beroemdste van alle 19e-eeuwse voodooleiders is Marie Laveau, die gevoel voor commercie had. Ze gebruikte katholieke elementen zoals gebeden, wierook en heiligen in haar rituelen, die het publiek tegen betaling mocht bijwonen. De mensen kwamen bij haar voor tovermiddeltjes, amuletten en gris-gris poeder (van gedroogde kikkers, hagedis). Het was overal goed voor, of je nou een buurman wilde verjagen of de liefde wilde opwekken. Marie Laveau ligt begraven op St Louis Begraafplaats. Dit is de oudste begraafplaats van New Orleans en stamt uit 1789. Veel van de mausolea zijn in verre staat van verval. Op de grafzerken staat vaak waaraan de doden zijn bezweken, zoals gele koorts. Er liggen hier veel legendarische mensen begraven, waaronder dus de voodoo-koningin. Veel bezoekers zetten een kruis op haar graf na een wens te hebben gedaan, of laten allerlei vreemde voodoogeschenken achter. Het is een waar bedevaartsoord voor Voodoo geworden. Ook zijn er diverse Voodoo musea waar nog steeds altaren zijn ingericht en volop deze religie wordt bedreven. Er zijn tientallen winkeltjes met voodoo relikwieën. Een ander fenomeen wat je overal in de stad terug vindt is Mardi Gras, dit is onverbrekelijk aan New Orleans verbonden en ook hier zijn meerdere museums en tientallen winkels met attributen van. Als eerste is er Mardi Gras World van Mardi Gras King Blaine Kern. Hier krijg je een rondleiding langs vele praalwagens die tijdens Mardi Gras worden gebruikt, maar die ook worden ingezet tijdens Halloween parades. 

Jackson Square

Bij Jackson Square, direct naast St. Louis Cathedral, ligt de Presbytere. Dit was vroeger een klooster en woonden monniken, daarna is het een tijdje een rechtbank geweest, maar nu is het een museum met veel informatie over de geschiedenis van Mardi Gras. Hoewel Mardi Gras samenvalt met ons Carnaval, zie je in New Orleans veel toeristen met de felgekleurde kettingen lopen en de traditionele maskers kopen, die weer veel gelijkenis vertonen met de maskers in Venetië.

Vanochtend schijnt het zonnetje gelukkig weer en is de temperatuur heel aangenaam. We zijn te laat voor de shuttlebus van de camping, die gaat om tien uur en daarna pas om twee uur ‘s middags weer. In de citybus hebben we geen zin in, die komt maar één keer per uur langs en dan moeten we nog overstappen ook op een trammetje. We gaan het eens proberen met een Uber. Dat werkt perfect, binnen tien minuten staat Ashley-Ann op de camping om ons op te halen. Gedurende de 15 minuten durende rit zitten we gezellig met haar te babbelen. 

Happy Hour, 2 voor de prijs van 1

Zij zet ons af bij de French Market in French Quarter. French Market is een overdekte markt met uitsluitend koopwaar voor toeristen zoals T-shirts, sieraden, beeldjes en Mardi Gras souvenirs en in het midden van de markt een aantal foodstands. Het is er druk maar wel gezellig. We slenteren rustig over de markt richting de Decatur street. We komen langs Café Le Monde, beroemd om zijn beignets, maar hier staat een hele lange rij te wachten om een tafeltje te krijgen voor een kop koffie met beignet. Dan lopen wij toch liever iets verder en even voorbij het Jackson Square vinden we een café met een vrij tafeltje waar net zo lekkere beignets geserveerd worden. 

Dat blijkt ook wel als tien minuten later ook daar een lange rij staat om te mogen bestellen, we waren dus net op tijd. Als we alle overtollige poedersuiker weer van ons afgeklopt hebben lopen we verder. We zwerven wat door de straten, lopen af en toe een winkeltje binnen en bewonderen de mooie smeedijzeren balustrades aan de huizen. Uiteindelijk komen we in Bourbon Street, de straat waar elke toerist heen gaat voor de cafés met muziek. De lokale bevolking komt hier niet en dat begrijpen we best, het is hier smerig en luidruchtig en het stinkt hier. We lopen terug naar Jackson Square en gaan een tijdje op een bankje zitten, genietend van de zon en van alle straatmuzikanten en bands. 

De muziek is zeer gevarieerd, van een violist, een brassband, een drumband tot een zanger met gitaar. Langzamerhand gaan we richting Frenchmen Street, dat is de uitgangstraat waar de locals zich vermaken. De muziek in de cafés is hier veel beter en gezelliger en het is er minder druk. We eten daar in een echt Amerikaans  authentieke restaurant, niet knus maar juist fel verlicht. Het is niet de bedoeling dat je hier uren blijft hangen maar gewoon wat komt eten en daarna ergens anders vermaak gaat zoeken. We kiezen voor een typisch New Orleans gerecht: Jambalaya, rijst met kruiden, groenten en gegrilde worst. Smaakt erg goed. 

Daarna zoeken we een café met gezellig muziek en vermaken ons hier wel een tijdje. Als het tijd is om terug te gaan naar de camper bestellen we weer een Uber, Abdul is wat minder spraakzaam als

Ashley-Ann maar hij zet ons keurig af op de camping. Uitermate vermoeid en met zere voeten ploffen we op de bank, wat een dag !

Vandaag gereden: 0 miles (0 km)

Camping: Jude Travel Park, New Orleans, Louisiana