Zondag 8 april 2018
We kunnen rustig aan doen vanochtend, we hoeven pas om half
een op Key Largo te zijn. Bij het ontbijt is er nog een kleine paniek als we
met Nicole whatsappen. Zij moet nu gaan inchecken voor haar vlucht morgen naar
Miami, maar haar vlucht blijkt te zijn gecancelled en ze kan niet inchecken. De
klantenservice van KLM kan haar gelukkig wel inchecken maar wel nadat ze hoort
dat ze op een andere vlucht is overgezet. Ze had in september net als wij
bewust voor een rechtstreekse vlucht gekozen, was wat duurder maar minder
rompslomp en minder kans op problemen zoals wij die vorig jaar hebben
meegemaakt. Nu moet ze toch overstappen en nog wel in Atlanta, een bijzonder grote
en drukke luchthaven. Dat is een domper, maar ze kan in ieder geval wel vliegen
naar Miami waar wij haar opwachten. De komende drie weken zal ze met ons mee
reizen. Nu de rust is weergekeerd kunnen we gaan zitten wachten tot het tijd is
om naar het John Pennekamp State Park te
vertrekken. Kopje koffie, krantje gedownload, we komen de tijd wel door.
We gaan naar dit Florida State Park, omdat het een heel bijzonder
“onderwater” park. In 2011 waren we al van plan om daar te gaan snorkelen, maar
zijn toen door storm en wind volledig voortijdig gevlucht. Echter de orkaan
Irma van afgelopen jaar heeft ook weer heel schade toegebracht aan de Keys en
het bijzonder dit State Park. Een groot gedeelte van het Park is nog niet
toegankelijk maar de snorkel activiteiten zijn in januari weer gestart. Het John
Pennekamp Coral Reef State Park, opgericht in 1963, was het eerste onderzeese
park in de Verenigde Staten. John Pennekamp Coral Reef en het aangrenzende
Florida Keys National Marine Sanctuary beslaan ongeveer 178 zeemijl vierkante
mijlen van koraalriffen, zeegrasvelden en mangrovemoerassen. Het park strekt
zich uit over 3 mijl in de Atlantische Oceaan en is ongeveer 25 mijl lang. Deze
gebieden werden aangewezen om een deel van het enige levende koraalrif in de
continentale Verenigde Staten te beschermen en te behouden. Het park werd op 14
april 1972 toegevoegd aan het nationaal register van historische plaatsen.
Het park is vernoemd naar wijlen John D. Pennekamp, een krantenredacteur
in Miami, wiens inspanningen hebben bijgedragen tot de oprichting van het
Everglades National Park en het behoud van wat nu het John Pennekamp Coral Reef
State Park is geworden.
Het park bevat een grote verscheidenheid aan tropische vegetatie,
kustvogels en zeeleven. Hoewel de mangrovemoerassen bezoekers een unieke en
interessante ervaring bieden, zijn het de koraalformaties en het bijbehorende
zeeleven waar de meeste parkbezoekers voor komen en van genieten. Vooral
snorkelen en diepzee duiken wordt veel gedaan. Het uitgestrekte koraalrif in
het John Pennekamp Coral Reef State Park behoort tot de mooiste ter wereld. De geschiedenis om tot dit State park als
beschermd natuurgebied te komen was behoorlijk grillig en John Pennekamp heeft
hierin een doorslaggevende rol gespeeld. 
De plannen om de riffen af te
bakenen van Key Largo is ontstaan in de jaren dertig van de vorige eeuw. De
door de staat gesanctioneerde commissie van het Nationaal Park Everglades
stelde een nationaal park voor de Everglades voor, inclusief de riffen bij Key
Largo. Er werd veel oppositie gevoerd tegen deze plannen omdat het beheer van
de koraal riffen een hele andere aanpak vereist. Monroe County Commissioners
stopten het plan. Toen het Everglades National Park in 1947 werd opgericht,
waren de grenzen exclusief die van Key Largo of een van de koraal riffen. Tegen
het einde van de jaren vijftig begonnen wetenschappers, bestuurders en
burgers zich zorgen te maken over de
schade die zich voordeed aan de riffen langs de Florida Keys. Er werden door souvenirjagers
maar ook handelaren schelpen, koralen, sponzen, zeepaardjes en ander zeeleven op
grote schaal gehamerd, gebeiteld en zelfs met dynamiet van de riffen gehaald op
aan de vraag van toeristen te kunnen voldoen. Dr. Gilbert L. Voss van het
Marine Institute of Miami en John D. Pennekamp, redacteur bij de Miami
Herald, hebben samengewerkt om een betere bescherming van de riffen te
bewerkstelligen en te beschermen tegen verdere schade. John Pennekamp had veel
aanzien, zodat hij de State of Florida kon overtuigen. Hij was actief geweest
bij het opzetten van Everglades National Park, was de eerste voorzitter geweest
van de Florida Board of Parks and Historic Memorials en was consultant bij de
Fish and Wildlife Service van de Verenigde Staten. Als dank heeft het State
Park zijn naam gekregen.
De weg naar het State Park en de Keys is simpel, één lange weg, zij het
wel dat het druk is en we regelmatig stil staan in de file maar we komen toch
ruim op tijd aan. Per slot van rekening is het zondag en veel Amerkanen zoeken
de koelte van de zee op. Bij de ingang van het park wordt ons verteld dat er
geen parkeerplaatsen meer vrij zijn voor zo’n grote camper en dat we het bij de
“boat ramp” kunnen proberen. We kijken toch even op de parkeerplaats waar alle
RV plaatsen bezet zijn door gewone auto’s maar we hebben mazzel, er rijdt er
net voor ons één weg, dus we hebben toch een plaatsje. We kunnen gelijk
inchecken voor de snorkeltocht, we hebben volgens instructies gisteren al de
“e-waiver” ingevuld op internet zodat er geen vertraging kan ontstaan. We
kleden ons om in de camper, smeren ons goed in tegen zonnebrand en gaan de
gehuurde flippers ophalen, snorkel en zwembril hebben we zelf meegenomen. Als
we bij de boot verzamelen moeten we wachten op een groep van 15 personen die te
laat is, als ze dan eindelijk komen blijkt ook nog eens dat zij de “e-waiver”
nog niet ingevuld hebben en kunnen we niet vertrekken. Uiteindelijk varen we
met een kwartier vertraging toch weg. 
Het is eerst nog ruim 20 minuten varen voor we bij het koraalrif
aankomen. Inmiddels hebben we al drie keer allerlei veiligheidsinstructies
gehad en zitten we allemaal met een zwemvest aan te wachten tot de boot
eindelijk voor anker gaat. Er staat een flinke wind en de zee is behoorlijk ruw
vandaag, wat het snorkelen niet echt makkelijk maakt. Om van de boot af te
zwemmen naar de plek waar het gezonken Christusbeeld staat is behoorlijk zwaar.
Het lukt Peter niet om vooruit te komen, hij heeft de laatste maanden flink wat
conditie verloren door zijn gezondheidsproblemen, hij gaat maar terug de boot
in om op de rest te wachten. Cathy lukt het wel om tegen de wind in te zwemmen
en komt in de buurt van het standbeeld van Jezus. Het beeld zelf stelt niet zo
veel voor, het is helemaal begroeit met alg en koraal en het wordt dan ook
sterk afgeraden om het aan te raken. Het koraalrif er omheen is des te mooier,
dat is fantastisch om te bekijken. Er is zoveel te zien, zoveel verschillende
soorten koraal en zoveel verschillende vissen in allerlei kleuren en maten.
Geen idee wat voor vissen het allemaal zijn, maar het is geweldig om er naar te
kijken zo drijvend in het water. Na een uurtje laat Cathy zich rustig terug drijven
naar de boot, daar hoeft ze niets voor te doen, gewoon stil liggen en de wind
blaast haar vanzelf terug. 
Kort daarna is iedereen weer terug en is het tijd om
naar de haven terug te varen. In de haven zijn douches beschikbaar om het zoute
water van je af te spoelen, maar wij hebben onze privé badkamer meegenomen. In
plaats van in de rij te gaan staan doen wij gewoon de gordijnen dicht en
stappen midden op de parkeerplaats onder onze eigen douche. Heerlijk opgefrist
en aangekleed rijden we, weer in de file, terug naar de camping waar we buiten
gaan zitten in de schaduw van onze grote boom. Pas als het gaat schemeren koken
we een maaltje en eten dat binnen op gezien de ervaringen met muggen en biting
flies rond deze tijd. Als het donker is kunnen we weer naar buiten met een kop
koffie in de zwoele avond, nog steeds wijst het kwik 24°C aan.
Vandaag
gereden: 51 miles (82 km)
Camping:
Southern Comfort RV Resort, Florida City, Florida
Geen opmerkingen:
Een reactie posten