Zondag 1 april 2018
Het blijft een raar idee om te douchen midden op een grote
parkeerplaats, maar zo lang we de gordijnen dicht laten merken we niet eens dat
we op een parkeerplaats staan. We hebben vannacht ook niets gehoord of gezien,
we hebben prima geslapen. We vervolgen onze weg langs de kust deels langs de
zee en deels over de highway. We stoppen een aantal keer voor een kop koffie of
om te tanken. Op zich niets bijzonders maar gewoon een relaxte dag terwijl we
richting Carrabelle rijden.
Aan alles is te merken dat we nu in het zuiden zijn
aangekomen, witte stranden met palmbomen en veel toeristen en dagjesmensen aan
het strand. Langs de kust zien we een keur aan vakantiewoningen en hotels.  |
| Destin |
Als
eerste komen we Destin tegen, onze eigenlijke eindbestemming van gisteren. Destin
ligt aan de Smaragdkust van Florida en staat bekend om zijn witte stranden en
smaragdgroene wateren. Het is oorspronkelijk een klein vissersdorpje en is nu
een populaire toeristische bestemming. Volgens het Florida VVV bezoeken
jaarlijks 4,5 miljoen toeristen Destin aan de Emerald Coast.
De stad zelf
"The Luckiest Fishing Village" ter wereld, beweert de grootste privé vissersvlootvloot
in de staat Florida te hebben.
De stad ligt op een schiereiland dat de Golf van Mexico
scheidt van de baai van Choctawhatchee.
Het schiereiland was oorspronkelijk een barrière-eiland.
Orkanen en veranderingen op zeeniveau verbonden het geleidelijk met het
vasteland. In de jaren 1940 werd het weer een eiland met de voltooiing van het
Choctawhatchee-West Bay-kanaal.
Destin is vernoemd naar Leonard Destin, een nieuwkomer uit
de visserij in Connecticut, die zich tussen 1845 en 1850 in het gebied vestigde.
Hij bouwde een koloniaal huis in New England. Kapitein Destin en zijn
afstammelingen visten decennia lang in het gebied. Echte nederzettingen /
huizen / resort werden voor het eerst gebouwd in Destin in de jaren 1970,
hoewel Destin pas in 1984 als gemeente werd opgericht. De stad heeft sinds de
jaren tachtig een enorm snelle (toeristische) groei doorgemaakt. We passeren
nog een aantal grote plaatsen als Panama City. Deze ligt aan de Amerikaanse
Route 98 en is de grootste stad tussen Tallahassee en Pensacola. Naast Panama City heeft zich aan de kust
Panama City Beach gevormd. De slogan van het toeristische Panama City Beach is
'De mooiste stranden ter wereld' vanwege de unieke, suiker witte zandstranden
van het noordwesten van Florida. Panama City Beach is een populaire
vakantiebestemming geworden, vooral onder mensen in de zuidelijke Verenigde
Staten. De stad is ook een zeer populaire vakantiebestemming in de lente. Het Pier
Park en een openlucht winkelcentrum zijn de grote trekpleisters.
Zoals overal
zie je ook hier door de vele billboards de belangrijke boodschappen niet meer,
om te waarschuwen voor alcohol in het verkeer wordt hier alcoholmisbruik erg
treffend weergegeven.
Voor onze eindbestemming van deze dag komen we in Apalachicola,
voor Amerikaanse begrippen een gezellig stadje. Vroeger bekend om zijn katoenhaven.
Hier staan nog tientallen prachtige historische gebouwen ( 1800-1930). "Apalachicola"
komt van de Apalachicola-stam, volgens veel inwoners van Apalachicola betekent
de naam van hun stad 'land van het vriendelijke volk' betekent.
In 1849 ontdekte Apalachicola-arts Dr. John Gorrie
(1802-1855) het koude luchtproces van koeling en patenteerde hij een ijsmachine
in 1850. Hij had geëxperimenteerd om manieren te vinden om de hoge temperaturen
van koortspatiënten te verlagen. Zijn patent legde de basis voor de
ontwikkeling van moderne koeling en airconditioning, waardoor Florida en het
zuiden het hele jaar door leefbaarder zijn. De stad heeft een monument voor hem
opgericht en een replica van zijn ijsmachine is te zien in het John Gorrie
Museum.
Nu we zoveel plaatsen zijn gepasseerd merken we van Pasen maar
we weinig, alleen dat er veel auto’s bij de kerken staan en soms komen we een
paashaas tegen. De temperatuur is zeer aangenaam vandaag, als we op de camping
aankomen zetten we gelijk de stoeltjes buiten en genieten nog een tijdje van
het zonnetje.
Deze camping ligt aan zee, maar er is hier geen strand meer,
alleen rotsen en een lange vispier, maar naast onze camper is het best uit te
houden. We steken vanavond de barbecue maar weer aan. Als de zon onder is koelt
het echter snel af en blijven we de rest van de avond binnen, zij het wel met
de deur open.
Vandaag gereden: 164 miles (264 km)
Camping: Ho-Hum RV campground
Geen opmerkingen:
Een reactie posten