Dinsdag 17 april 2018
Het was koud gisteravond, dat zijn we niet meer gewend. We
hebben nog wel buiten gegeten maar de rest van de avond hebben we lekker knus
op de bank binnen gezeten. Eerst een paar dagen van de blog geüpload en daarna
gezellig zitten kaarten. Vandaag trekken we weer verder al weten we nog niet
waar we vanavond heen moeten gaan. We zijn er al achter dat bijna alle campings
vol zijn in Florida, we hebben gisteravond nog wel een camping voor woensdag en
een state park voor donderdag kunnen reserveren maar voor vanavond hebben we
nog niets kunnen vinden. We hadden het idee dat als je weer noordelijker rijden
de drukte zou afnemen, maar dat valt dus tegen.
Eerst maar eens naar Daytona
Beach waar we de International Speedway willen bezoeken. Daytona
Beach staat van oudsher bekend om zijn strand, waar het harde zand het mogelijk
maakt dat gemotoriseerde voertuigen over het strand rijden in bepaalde secties.
Dit zware zand maakte Daytona Beach een mekka voor autosporten, en de oude
Daytona Beach Road Course organiseerde al meer dan 50 jaar lang races. Dit werd
in 1959 vervangen door Daytona International Speedway.
De stad is ook het hoofdkwartier van NASCAR (= de National Association for Stock Car Auto Racing). De Daytona
International Speedway is een racecircuit gelegen in Daytona Beach, Florida.
Het is een ovaal circuit dat in 1959 in gebruik werd genomen en heeft net zoals
de Indianapolis Motor Speedway een wegcircuit waar een deel van het ovale
circuit wordt gebruikt in combinatie met een parcours dat gelegen is binnen het
ovaal. Het ovaal circuit is 2,5 mijl (4 km) in lengte.
De Daytona 500, de meest
prestigieuze race uit het NASCAR Sprint Cup kampioenschap wordt sinds 1959
ieder jaar in februari op het ovaal circuit gehouden. Op het wegcircuit wordt
ieder jaar de 24 uur van Daytona gereden, een van de belangrijkste
uithoudingsraces voor sportwagens. Deze race maakt deel uit van de Rolex Sports
Car Series. De Belgische coureurs Jacky Ickx (1972), Thierry Boutsen (1985) en
Didier Theys (1998 en 2002) wonnen de uithoudingsrace op dit circuit. Er zijn
nooit Champ Car of Indy Racing League wedstrijden op het circuit gehouden. In
2006 hielden enkele Indy Car teams testsessies op het circuit. Op het circuit
wordt jaarlijks de Daytona 200 verreden, een belangrijke race met racemotoren.
Vroeger stond deze race hoog in aanzien en deden er veel internationale
vedetten aan mee, tegenwoordig is het een race met vooral Amerikaanse coureurs.
De naar Amerika geëmigreerde Nederlander, Arie Luyendyk sr., was in het
verleden ook succesvol deelnemer aan tal van races, hij won de Indianapolis 500
en won deze in 1990 en 1997. Hoewel vaak meegereden in de Daytona 500 is het
hem niet gelukt zich op het podium te rijden. Op het circuit lieten
vierendertig coureurs of baancommissarissen het leven, onder wie zevenvoudig
Nascar kampioen Dale Earnhardt, die verongelukte tijdens de Daytona 500 van
2001.
We arriveren er om even over half twaalf en kunnen nog kaartjes
kopen voor de tour van half één, tijdens het wachten vermaken we ons in het
souvenirwinkeltje tot het tijd is om in de rij te gaan staan voor de tram tour.
We worden eerst buitenom meegenomen langs de hoge tribunes en gaan dan door de
tunnel onder het circuit door naar het binnenterrein.
We mogen even voor het
erepodium staan om foto’s van onszelf te laten maken, daarna gaan we naar het
nieuwe perscentrum. Het oude perscentrum zat boven op de hoofdtribune en keek
van uit de hoogte uit over de baan, het nieuwe persecentrum is een gebouwtje op
het middenterrein met grote beeldschermen en voor iedere verslaggever de
benodigde aansluitingen voor internet en stroom e.d. 
Vervolgens rijden we naar
de Fan-zone waar een aantal Stock cars naast de baan opgesteld staan. Hier mag
men tegen betaling een paar rondjes meerijden in een Stock car over het circuit
($ 144,= voor 3 rondjes). Het is leuk om van zo dichtbij de auto’s over de baan
te zien racen al is het bijbehorende geluid wel erg hard. Op de terugweg komen
we weer langs de tribunes maar nu mogen we via één van de 41 roltrappen de
tribune op en komen we op Dek 1 waar het tijdens de races een groot feest is,
met de nodige bars en snack kramen. 
Hiervandaan loop je ook de tribune op om op
één van de 100.000 gekleurde stoeltjes naar de races te kijken. Dan is de tour
ten einde en worden we afgezet bij het museum en eregalerij van de NASCAR
races, hier staat ook de auto van de laatste winnaar, Astin Dillon, van Daytona
500 op 18 februari dit jaar. 
Terug bij de camper is het hoogtijd voor de lunch en bespreken
waar we het beste heen kunnen gaan voor een staanplaats voor vannacht. De
Walmarts in deze omgeving staan overnachten wel toe maar volgens de county
verordening (soort AVP) mag het niet, dus dat is geen optie voor ons, we willen
niet weer het risico lopen ’s nachts weggestuurd te worden. We rijden alvast
een stuk naar het noorden langs de kust naar St. Augustine. De eerst camping
die we aandoen is vol en heeft ook geen suggesties waar we dan wel heen kunnen
omdat waarschijnlijk toch alles vol zal zijn. Dan proberen we een aantal
campings wat meer van de kust af, we bellen voor de zekerheid even op of er
plaats is, maar krijgen een paar keer te horen dat ook daar alles vol is. Bij
één RV park hebben we geluk, we worden na vijf minuten teruggebeld dat er nog 1
plaatsje is, we zijn welkom. 
Drie kwartier later komen we op de camping aan en
worden we verwelkomd door een van de vaste bewoners die ons de plaats aanwijst. Op deze camping staan alleen maar vaste bewoners, sommige staan hier al 15
jaar. Terwijl we buiten zitten komen er telkens mensen naar ons toe om een
praatje te maken, zo maken we kennis met diverse bewoners van de camping.
Na
het eten lopen naar de pier waar deze camping zijn naam aan dankt en gaan op
een bankje zitten met een ijsje om naar de ondergaande zon te kijken. Best
gezellig hier, zo kom je onverwacht toch nog op een mooie plek terecht.
Vandaag gereden: 103 miles (166 km)
Camping:
Lynch’s Landing RV park, San Mateo, Florida
Geen opmerkingen:
Een reactie posten